Jak to działa. Społeczność zbiera środki w DAO, głosuje nad projektami badawczymi, a prawa do wyników (np. patentów) mogą być reprezentowane tokenami lub NFT. Częste obszary to biotechnologia i badania nad długowiecznością.
Czym różni się od tradycyjnych grantów. Decyzje o finansowaniu podejmuje społeczność, a nie komisja grantowa, a środki mogą trafić do naukowca w ciągu tygodni. Dane i wyniki częściej są publikowane otwarcie. Z drugiej strony społeczność rzadko ma kompetencje, żeby ocenić jakość naukową projektu.
Przykład. DAO finansuje wczesne badanie laboratoryjne, a posiadacze tokena głosują nad kolejnymi grantami i mają udział w ewentualnych przychodach z licencji.
Ryzyka. Badania trwają latami i często kończą się bez komercyjnego wyniku; tokeny DeSci bywają bardzo zmienne i płynnie handlowane głównie w okresach mody na sektor. Prawa do przyszłej własności intelektualnej reprezentowane tokenem mogą być trudne do wyegzekwowania w praktyce.